Si MONSIGNOR FER AT BUHAY SEMINARYO AT IBA PA

Sinabi ni Hesus: "Sinumang magbigay sa inyo ng tubig dahil sa kayo'y kay Cristo. . ."(Marcos 9:41).

Lagi kong naalala ang aking dating Rektor si Monsignor Fer.

Isang magandang ala-ala ang iniwan sa kin ng ako'y pumasok sa seminaryo. Natatandaan ko ng ako ay interbiyuhin ni Monsignor Gutierrez. Mahusay siyang nagtanong sa akin at ang kanyang pagtanggap sa kin ang nag iwan ng magandang larawan sa aking bokasyon. Masasabi ko na siya ang nagbigay sa akin tubig. Sa Genezareth Cursillo house una kaming natulog at naruon din siya para sa amin. Mula Formation hanggang Theology ay nagkasama kami ni Mons Fer.

Ang karanasan na mabigyan ka ng tubig ay habang buhay mong aalalahanin. Siya rin ang Rektor ng ako ay ma ordenahan na pari at masasabi ko na isa siya sa mga hinahanggan kong pari sa Bulakan pati na ang yumaong Monsignor Moises Andrade.

Alam natin na walang taong perpekto subalit sa pagdisiplina at pagtuturo sa mga nagpapari ay hindi nagkulang si Monsignor Fer. Nakita ko sa kanya ang pagdarasal niya ng breviary, dahil ako ay beadle nuon at pag tinatawag niya ako sa kanyang kwarto ay naruon siya sa upuan at hawak ang kanyang breviary. Paalala niya lagi sa min na dapat nasa tamang oras lagi ang isang pari

Minsan ay nagtitinda ako ng ticket para sa raffle sa pagpapatayo ng Major Seminary na ng mga panahong iyon ay dumaan sa mga pagsubok a pagdududa na galing na rin sa mga kapwa pari niya. Sa totoo lang ako ay nahihiyang magtinda ng mga raffle ticket at ticket sa iba't-ibang konsiyerto para makalikom ng pondo. Subalit pinaliwanagan ni Mons Fer ang mga seminarista kung bakit kailangan namin gawin ito. Mahirap kasi ang buhay sa Pilipinas at kung parati na lang na iisang tao ang lalapitan mo ay sa tingin ko di maganda, sa Carolling tuwing magpapasko ay sumasama si Mons Fer sa amin at masaya siyang kasama, di niya kami iniiwan kahit kami napupuyat at sa tulong ni Bishop Almario ay naipatayo ang seminaryo mayor ng Diyosesis ng Malolos.

Minsan ay isinama kami ni Mons Fer sa isang lamay sa patay, nagmisa siya sa magulang ng pari na nakaburol, dito ako humanga sa kanya, sapagkat marunong siyang maki isa sa mga pari. Madalas sa kanyang mga talks sa min nuon ay palagi niyang sinasabi na kailangan mag attend kami ng rekoleksyon at mga retreat ng mga pari. Nang ako ay ma ordenahan ay inanyayahan niya ako magturo sa formation at maging SD ng pre-College. Nang siya ay umalis sa pagka Rektor ay di na kami nagkita, bumalik siya sa Amerika, nang walang anuman, sana nasabi ko sa kanya ang personal kong pasasalamat sa pagtataguyod niya ng Seminaryo Mayor ng Inmaculada Concepcion. Ngayon ay isa nang matatag na institusyon ang seminaryo mayor sa Guiguinto Bulacan para sa mga nagnanais maging diyosesanong pari. Ngayon ako ay nasa abroad na ay tinutulungan ko pa rin ang seminaryo sa pamamagitan ng pagbibigay suporta sa seminarista. Ayaw ko rin maranasan ng isang seminarista ngayon ang naranasan namin nuon, mahirap pagsabayin ang pag aalok ng tiket at pag-aaral sa mga asignatura ng pagpapari.

Saan man naroon si Monsignor Fer ay palagi ko siyang pinagdadasal sa aking mga Misa. Marami din siyang pinagdaanan para sa seminaryo na dapat ay kilalanin, maraming salamat po Mons Fer sa inyong pagmumulat sa buhay sa seminaryo.

Prophetic Function

I remember when Bishop Deo Iniguez of Caloocan Diocese visited me here in Sydney. I was his tourist guide in this photo we were strolling in the Queen Victoria Building and we just asked a fellow tourist for a snap shot.

I listened to Bishop Deo's Advice and his experiences as Bishop of Caloocan, his inspiration for the Filipinos is his witnessing of a real servant fulfilling the priest's prophetic function. Somehow along the way many Catholics had neglected this important fucntion of a priest.

We are all priests by virtue of our Baptismal calling at the ritual of the Sacrament of Baptism where the celebrant anoints the infant " I anoint you with the Chrism of Salvation as Christ was anointed priest, prophet, and king."

A prophet is someone who speaks for or on behalf of God, it means therefore that all baptised Christians must act and be a real witness of faith for others by pointing and teaching them about God, about waht is right, about what is wrong. Sad to say with the huge percentage of Catholic Population in the Philippines only few are real prophets, gone the days of our former Cardinal Sin in denouncing with integrity the evil deeds of government leaders. May we have another Church leader and prophet like him.

MY LIFE AS INSTRUCTOR IN THE MINOR SEMINARY

"No man ever really finds out what he believes in until he begins to instruct his children."
--Francis Xavier

I cherish my strong bond with the minor seminary. I spent almost eight years as instructor in Immaculate Conception Minor Seminary. Now I am here in Sydney Australia, the time and weather allows me more time to write my wonderful experiences in the Diocese of Malolos as a seminary formator of whom I experienced also three bishops, three Rectors and a few wannabees.

My life as instructor and at the same time a diocesan priest is very funny. In addition to my teaching duties, I was assigned to look after the seminarians in their Spiritual Direction. I was a seminary driver too at that time (just read my Driving experiences in the seminary)
When I say very funny, it relates to having accepted everything smiling it means looking at myself as a priest when a seminarian is in front of me in his Spiritual Direction.
I remember one time I was interviewing a Grade Six boy, an applicant and asking his views about priesthood and his motivation for entering the Minor Seminary. I smile while listening and then my sympathy extends to him as I try to see things in his thoughts like leaving one's family at a very young, missing a lot of family celebrations in addition to fiestas and birthdays and wedding anniversaries of parents and so forth and so on. This is what I believe in shaping a person, I was able to look back in my past life when I was on the same seat and the Rector was interviewing me, those events and happenings are in my mind. They are indeed important events. Relationships are important in the life of a priest.
And so there the story goes, my day begins with praying the breviary with the seminarians at the chapel, Eucharist then driving the seminary small jeep (I forgot the name of the jeep) teaching the boys Latin, and Spanish and Sacraments,checking the quizzes, computing grading sheets, handing out school awards.

Verily, my teaching experiences help me now in my ministry as a priest. Perhaps the challenging ones is when a seminarian will ask permission to go home and attend family celebrations and if the prefect is not there, I readily give permission, because thats what I believe in. Training a boy to be able to relate to his own family. I still cherish the book of Latin Grammar by Fr Henle, still thinking of those young boys in our Latin Class giving correct and wrong answers, but thats part of life and memory lane now.

Im now parish priest in Maroubra Beach Parish of St Mary and St Joseph, a small upscale parish with a beautiful climate and people.
I am proud two of my former students in the seminary and Pre-college are now here in Australia, plus some Bulakenyo priests

We all cherish God's many gifts in life, I will be always thankful for my life as instructor.I found a long time ago what I believe in.

Manuel Santiago

MGA PARING TAGA BULACAN SA IBAT-IBANG DIYOSESIS SA AUSTRALIA

Isang paghahandog ng Bulacan ang mga pari na naglilingkod sa Australia.(Down Under), mabuhay! Year for Priests.

Narito ang mga pari at pangalan ng diyosesis ( halaw mula sa National Council of Priests Australia, Clergy Contact List)
Rev. Pierangelo REPUYAN (Diocese of Bunbury) ICS MAJOR
Rev. John Joel VERGARA (Archdiocese of Melbourne) ICS MAJOR
Rev. Laurence CORTEZ (Archdiocese of Melbourne) ICS MAJOR
Rev. Arsenio TUAZON (Archdiocese of Melbourne) MINOR, former RECTOR ICS Minor
Rev. Manuel SANTIAGO (Archdiocese of Sydney) ICS MAJOR, former Spiritual Dir. Minor

Naging Driver ako ng seminaryo, Im very proud

Naalala ko ng nagtuturo ako sa minor seminary ay Spiritual Director pa rin ako, iniisip ko ang awa, naawa ako sa mga seminarista na sa murang edad ay nawalay agad sa magulang, gusto ko sana linggo linggo umuuwi sila para lahat ng mahahalagang pangyayari sa pamilya ay naroon ang mga bata. Sapagkat na assign ako nuon sa dekada 90 hanggang 2003 ay di lingid sa karamihan na moderno na ang buhay, generation xyz na ang mga pumasok at dapat ay makabagong estilo ng paghubog ang kailangan para mapalitaw sa mga nagpapari na dapat maging mabuting bata at mabuting Kristiyano. Dahil bata nga ay malayo pa ang kaisipan sa pagpapari.
Sa ganitong kalagayan ay sinikap ko na imulat sa mga seminarista ang kahalagahan ng pag-aaral at kababaang -loob at magkaroon ng magandang ambisyon, at hindi pagpapari lang ang pwedeng piliin.
Bilang dating formator Mahirap din mag budget kaya sa pagtitipid ay ayaw ko rin na magastusan pa ang mga seminarista, pag nag re retreat sa Tagaytay ay ako ang kumakausap sa mga retreat houses at naghahanap ng retreat master. Minsan nanghihiram ng sasakyan para biyahe ng mga bata ay libre na, namulat ako sa pagtitipid, halos marami din akong nabuhos sa sariling bulsa subalit ako ay masaya. Mahirap din kasi ang budget at naalala ko yun madre procurator pag araw ng Lunes at pagkatapos ng Misa ay driver ako sinusundo ko sila sa Balagtas sa pamamalengke at habang hinihintay ko silang matapos nakakausap ko ang mga ordinaryong tao at mga nagtitinda, minsan walang driver ay pinag drive ko ang mga seminarista sa MALOLOS CATHEDRAL.
May kasabihan sa wikang banyaga na "UNGRATEFUL" OR SA ESPANOL "INGRATO" na ang kahulugan pag may ginawa ka huwag ka nang mag isip na mapapasalamatan ka or mapapansin ka, may sinabi si Hesus tungkol dito: " sabihin mo sa iyong panginoon pag natapos mo na ang iyong ginawa ay ikaw ay isang alipin lamang na walang kabuluhan." ( we are just useless servants). Naisip ko ay ako ay naging ganun pero I'm proud of it, pagka maneho ko ay inom lang ng kape at magturo na agad ako sa klase. Minsan pagkagaling namin ni sister sa balagtas ay nagdaan pa kami sa Bethany at saka dumiretso sa seminaryo at sa compound ay nadaanan ko ang isang pari sa kabila na nag me meditate isang bati ang aking ibinigay.
Nang papaalis na ako ng minor at nangibang bansa na alala ko ang mga pinagdaanan ko sa seminaryo ang nakadagdag ng tiwala sa akin, minsan naging driver ako ng seminaryo, I'm very proud of it, kasi ang pinag drive ko ay ang Diyos! Ito lang ang gusto ko na sabihin sa kin ng Diyos pag kaharap ko na siya, "ANO ANG NAGAWA MO SA LUPA NG BUHAY KA PA?" HINDI KO SASABIHIN SA KANYA NA ISA AKONG PARI KUNDI ISA LANG ANG SAGOT KO NAGING DRIVER AKO NG SEMINARYO, IM VERY PROUD OF IT!

MANUEL